Αρθρογραφία

Άρθρο στην ιστοσελίδα AthensVoice.gr, 26/02/2016

Αρχίζω από το αυτονόητο, που είναι όμως το επιδιωκόμενο. Όπως συμβαίνει με όλα τα αυτονόητα στην Ελλάδα. Απαιτείται εδώ και τώρα συνεννόηση μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων στην Ελλάδα. Η εσωτερική πολιτική συνοχή συνιστά θεμελιώδη προϋπόθεση για την επίτευξη των στόχων μας. Στη θέση και υπό τις συνθήκες που βρίσκεται σήμερα η Ελλάδα, η συνεννόηση και ο διάλογος αποτελούν τον απαραίτητο και αναγκαίο πολλαπλασιαστή ισχύος. Φοβούμαι όμως ότι αυτό είναι και το δυσκολότερο. Continue reading

Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό “Άμυνα και Διπλωματία”

Κάθε φορά που διαβάζω ότι γίνονται εξετάσεις για την εισαγωγή νέων Ακολούθων Πρεσβείας στο υπουργείο Εξωτερικών -στη Διπλωματική Ακαδημία για την ακρίβεια – νιώθω κάπως περίεργα.

Έτσι νιώθω, διαβάζοντας τώρα τη σχετική προκήρυξη. Το κείμενο αυτό γράφω την ίδια ώρα που γίνονται οι εξετάσεις, δημόσια, στο ΥΠΕΞ. Πως να περιγράψω τα συναισθήματα μου; Ανάμεικτα αισθήματα νοσταλγίας μιας άλλης τότε ηλικίας, της ηλικίας των ονείρων από τη μία, αβεβαιότητας ίσως και δέους, από την άλλη. Continue reading

Syria and Beyond – Interview in Geopolitica, 07/02/2016

Giuliano Luongo: In your opinion, which have been the main errors made by the international community in dealing with the Syrian conflict, from its beginning to present day?

Alexandros Mallias: The events in Syria and in the MENA (Middle East and North Africa) at large, as well as the past ones in the Balkans in the 90’s, for example, are neither the outcome of fatalism nor the effects of the so called history’s cycles. Let’s be frank: they were not unavoidable. They were all predictable. Continue reading

Αποσπάσματα από την εκπομπή “Επί του Πιεστηρίου”, στο Kontra Channel, 14 – 01- 2016

Continue reading

Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό “Άμυνα και Διπλωματία”, τεύχος Ιανουαρίου 2016

“Αν κάποιος θέλει να κυβερνά και να συνεχίζει να κυβερνά, πρέπει να είναι ικανός να διαστρέψει την έννοια της πραγματικότητας. Το μυστικό της διακυβέρνησης είναι να συνδυάζεις την  πίστη πως είσαι αλάθητος, με την ικανότητα να διδάσκεσαι από λάθη του παρελθόντος” ( Τζωρτζ Όργουελ, 1984) 

Ο  δρόμος  της αναζήτησης εξόδου από το τέλμα στο οποίο, μετά τον Δεκέμβρη του 2009,  βρίσκεται ο σκληρός πυρήνας των σχέσεων μας με τα Τίρανα  είναι  ανηφορικός. Παρά τις κάποιες νότες  αισιοδοξίας, προϊόν δηλώσεων που οφείλονται σε συγκυριακούς λόγους πολιτικής–κομματικής   διαχείρισης και σκοπιμότητας. Τόσο στην Αθήνα όσο και στα Τίρανα.

Τούτο συμβαίνει, κυρίως, στην Ελλάδα, την προηγούμενη και την  επομένη μέρα των εκλογών  στην Αλβανία, λόγω των διαχρονικών προσδοκιών  των  κυβερνητών των Αθηνών  γι’ «αλλαγή στάσης των Τιράνων». Άλλωστε αυτή είναι η εποχή που συνήθως ευδοκιμούν οι πάσης φύσεως αυτόκλητοι αγγελιοφόροι μεταξύ Αθηνών και Τιράνων. Continue reading

Άρθρο μου στην ιστοσελίδα της Huffington Post

1. From the bipolar order to the “bipolar disorder”

Chaos, tragedy, drama, tyranny, despotism, barbarism …

Here are some words that are commonly used in our lexicon, while addressing the Middle Eastern – North African events and Syria, in particular.

My thesis is that present events as well as the past ones, in the Balkans for example in the 90’s, are neither the outcome of fatalism nor the effects of the so called history cycles. Continue reading

Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό “Άμυνα και Διπλωματία”, τεύχος Νοεμβρίου 2015

Ήταν –ομολογώ- δύσκολη η επιλογή να διαλέξω έναν κατάλληλο τίτλο για το άρθρο αυτό  που θα πρέπει να διαβασθεί σε συνάρτηση και με το άρθρο (στις επόμενες σελίδες) του Δρα Παντελή Οικονόμου, εκ των πλέον ειδικών στο ζήτημα των πυρηνικών λόγω και της μακράς θητείας του με την ιδιότητα του Επιθεωρητού στην Διεθνή Οργάνωση Ατομικής Ενέργειας (International Atomic Energy Agency). Θυμίζω  ότι η ΔΟΑΕ ανήκει στο σύστημα των εξειδικευμένων οργανισμών των Ηνωμένων Εθνών και εδρεύει στην Βιέννη.

Παρότι είναι δύο χωριστά άρθρα, σκεφθήκαμε να συνδυάσουμε την ταυτόχρονη παρουσίαση τους προκειμένου, στο μέτρο του εφικτού, να γίνει αντιληπτό ότι οι πόλεμοι και οι ανατροπές σε ολόκληρη την περιοχή της Μέσης Ανατολής και Βορείου Αφρικής δεν αποτελούν ένα παροδικό φαινόμενο. Θα έχουν βάθος χρόνου. Ήδη, το Δεκέμβριο συμπληρώνεται μια πενταετία από τα γεγονότα της Τυνησίας (αυτοπυρπόληση ενός μικροπωλητού) που αποτέλεσε την θρυαλλίδα αυτού που κατά συνθήκη αποκαλούμε, χωρίς πλέον να πιστεύουμε, «Αραβική Άνοιξη».

Για κάποιον, όπως ο υπογράφων, που από τα φοιτητικά του χρόνια  στα χρόνια της δικτατορίας απέκτησε ευρωπαϊκή πολιτική συνείδηση, με αρκετή δόση ρομαντισμού, η  πολιτική (ή, μάλλον, η απουσία πολιτικής, όπως προκύπτει και από τον τρόπο με τον οποίο η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη-μέλη της ακολούθησαν και παρακολούθησαν τις εξελίξεις) είναι επιεικώς απογοητευτική. Continue reading

Πάντα με ένα μπαστούνι στο χέρι.
Από τότε που τον θυμάμαι είχε το πόδι πάντα ακίνητο. Αλύγιστο. Κατεστραμμένο από όλμο.
Έδειχνε πάντα με ανάμεικτα αισθήματα φωτογραφίες από το μέτωπο. Έφτασε μέχρι το Τεπελένι. Τραυματίστηκε. Μεταφέρθηκε στη Μονή Βέλλας ( υπάρχει ακόμη σήμερα) κοντά στο Καλπάκι. Εκεί έγινε το πρώτο χειρουργείο. Ακολούθησαν ,πολλά ,το ένα μετά το άλλο. Continue reading