Σκηνικό: Επιχρυσωμένο το Οβάλ Γραφείο. Οι προκάτοχοι του 47ου δεν είχαν ανάγκη επιχρύσωσης. Ηξεραν ότι οι επισκέπτες των προέδρων ένιωθαν την ειδική ατμόσφαιρα του χώρου διαβαίνοντας το κατώφλι του Λευκού Οίκου. Την προσοχή μας τραβούσαν κυρίως τα πορτρέτα των προέδρων, εκείνων που είχαν γράψει με αυθεντικά χρυσά γράμματα την ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών, της πανίσχυρης χώρας – προπυργίου της φιλελεύθερης δημοκρατίας, με τη δικαστική εξουσία και το Κογκρέσο στον ρόλο των συνταγματικών αντίβαρων και ελέγχου της προεδρικής εξουσίας.
Επιβραβεύεται από την Ουάσιγκτον πρόεδρος κράτους-μέλους του ΝΑΤΟ, ο Ταγίπ Ερντογάν, διότι δεν πολεμά στο πλευρό του Ιράν εναντίον ΗΠΑ και Ισραήλ.
Χρόνος: Tετάρτη, 25/6/2026. Συνάντηση του 47ου με τον γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ. Προετοιμασία της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ στην Αγκυρα. Παρακολούθησα τις δηλώσεις του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ. Προσπάθησα κυρίως να καταλάβω τη λογική –υποθέτω ότι υπάρχει– της απόφασής του να «κάνει ένα δώρο» στον αέναο πρόεδρο της γειτονικής Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Δεν θέλω να γίνω ενοχλητικός, αλλά θύμισε το δώρο –τα υπό ρωσική στρατιωτική κατοχή εδάφη της Ουκρανίας– που ήθελε να κάνει στον πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν. Αν σωστά ερμηνεύω τη σκέψη του, η Τουρκία ανταμείβεται σήμερα διότι δεν έλαβε μέρος στον πόλεμο στο πλευρό του Ιράν παρότι νιώθει τόσο κοντά του. Επιβραβεύεται πρόεδρος κράτους-μέλους του ΝΑΤΟ διότι δεν πολεμάει στο πλευρό του Ιράν εναντίον ΗΠΑ και Ισραήλ.
Την ίδια στιγμή, αποδοκιμάζονται από τον πρόεδρο Τραμπ κράτη του ΝΑΤΟ που δεν συντάχθηκαν ανοιχτά μαζί του. Κυρίως, όμως, δεν επιβραβεύονται κατ’ αναλογίαν και αντιστοιχίαν της σημερινής συμβολής τους σύμμαχοι η διμερής αρωγή των οποίων προς τις ΗΠΑ, ιστορικά, υπερβαίνει στην πράξη και την πλέον διασταλτική ερμηνεία των άρθρων 4 και 5 του Χάρτη του ΝΑΤΟ.
Τον Απρίλιο του 2009, ο πρόεδρος Ομπάμα έκανε λάθος το οποίο αναγνώρισε αργότερα. Στην πρώτη του επίσκεψη στην Ευρώπη περιέλαβε και την Τουρκία. Η ερμηνεία του προέδρου Ερντογάν ήταν ότι οι ΗΠΑ χρειάζονται την Τουρκία περισσότερο απ’ ό,τι η Αγκυρα την Ουάσιγκτον. Χρειάστηκαν επτά χρόνια μέχρι που το 2016 ο Ομπάμα χρησιμοποίησε σκληρή γλώσσα αποδοκιμάζοντας τον αυταρχικό χαρακτήρα του τουρκικού καθεστώτος. Η ζημία είχε γίνει.
Ερώτημα: Τα οπλικά «δώρα» του Τραμπ προς τον Ερντογάν προς ποια σημεία του τουρκικού ορίζοντα εκτιμά η Ουάσιγκτον ότι θα αξιοποιηθούν; Ευθυγραμμίζονται με το συμφέρον εθνικής ασφαλείας των ΗΠΑ δοθέντος ότι αποκλείεται να χρησιμοποιηθούν κατά Ρωσίας, Ιράν, Χεζμπολάχ, Χαμάς, ισλαμιστικών νεοπλασμάτων;
