Δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα ” Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ “, 01/10/2026
Δεν αναμένω οι αναγνώστες να ενθυμούνται το άρθρο που δημοσιεύθηκε στην «Καθημερινή» της 6ης Σεπτεμβρίου 2022 με τίτλο «Αντιμετωπίζοντας την τουρκική προπαγάνδα». Σημείωνε ότι «δεν είναι νέα η διαπίστωση ότι οι ιθύνοντες της Αγκυρας έχουν μελετήσει και εφαρμόζουν την παραπληροφόρηση και την προπαγάνδα. Από την εποχή του Ηροδότου και του Θουκυδίδη, η εξαπάτηση αποτελεί πολυχρησιμοποιημένο μέσο πολιτικής, διπλωματίας, ψυχολογικών επιχειρήσεων και πολέμου. Συχνά είναι αποτελεσματική. Δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με τους κλασικούς κανόνες και επίσημους μηχανισμούς και φορείς επικοινωνίας και δημόσιας διπλωματίας».
Γνωρίζοντας πόσο πολύτιμος είναι ο χώρος της εφημερίδας και ο χρόνος των αναγνωστών, παραλείπω την καταγραφή προτάσεων του άρθρου που στηρίχθηκαν κυρίως στην εμπειρία και στις προσλαμβάνουσες παραστάσεις από τη θητεία μου στην Ουάσιγκτον.
Ικανοποίηση, ομολογώ, προκάλεσε το γεγονός ότι την επομένη της δημοσίευσής του, ο διευθυντής της «Κ» και ο υπογράφων γίναμε αποδέκτες εκδήλωσης άμεσου ενδιαφέροντος για τις επισημάνσεις και τη δυνατότητα υλοποίησής τους. Σε κορυφαίο επίπεδο. Δεν γνωρίζω αν δρομολογήθηκαν τα όσα τότε συζητήθηκαν και κυρίως αν υλοποιήθηκαν. Το ελπίζω.
Αφορμή για να επανέλθω τέσσερα χρόνια αργότερα δεν είναι η μαζική, αυτοματοποιημένη αντίδραση εκατοντάδων τουρκικών λογαριασμών (340 περίπου) σε πρόσφατο άρθρο μου (9 Σεπτεμβρίου) στην έγκυρη εφημερίδα μας. Σίγουρα δεν είμαι ο μόνος που διαπιστώνει την υποδειγματική οργάνωση των τουρκικών κεντρικά κατευθυνόμενων και οργανωμένων λογαριασμών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Πηγή πληροφόρησης, θυμίζω, που οικουμενικά επηρεάζει άμεσα πολίτες, στρατηγιστές, ιθύνοντες. Η στιγμιαία ενημέρωση τείνει να υποκαταστήσει τη θεμελιωμένη γνώση.
Σίγουρα δεν είμαι ο μόνος που διαπιστώνει την υποδειγματική οργάνωση των τουρκικών κεντρικά κατευθυνόμενων και οργανω- μένων λογαριασμών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Σήμερα οι μάχες δεν περιορίζονται στο διπλωματικό επίπεδο ή στο λεγόμενο πεδίο. Οποιος κερδίζει τις εντυπώσεις σε κείμενα και εικόνες βελτιώνει και τη θέση του. Ασχετα με το ποιος έχει δίκαιο.
Σκοπός δεν είναι να κάνω μάθημα –γνωρίζω ότι το απεχθανόμαστε όσοι είμαστε μέσα στο σύστημα–, αλλά να μοιρασθώ την επείγουσα ανάγκη να ξαναδούμε τον στόχο, τη στόχευση και κυρίως τα μέσα. Εξ ιδίων γνωρίζω ότι την πολυτέλεια της άνεσης χρόνου δεν έχουν όσοι αφόρητα πιέζονται με την καθημερινή των πραγμάτων διαχείριση και αντιμετώπιση.
Ισχύουν και σήμερα οι σκέψεις που δημοσιεύθηκαν πριν από τέσσερα χρόνια στην «Καθημερινή». Το άρθρο κατέληγε ως εξής: «…Η Τουρκία κάνει μια ολομέτωπη επικοινωνιακή επίθεση παραπληροφόρησης. Στόχοι της είναι τόσο η διεθνής κοινή γνώμη, ΜΜΕ και κυβερνήσεις όσο και ο τουρκικός λαός». Σήμερα θα προσέθετα και την ελληνική κοινή γνώμη λόγω της προεκλογικής περιόδου.
