Αρθρογραφία

10Φεβ 2015
Εθνικό Συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής

Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Άμυνα και Διπλωματία, Τεύχος: Φεβρουάριος 2015

Ναι το γνωρίζω. Γίνομαι κουραστικός και, πιθανόν, βαρετός. Επιμένω, μου λέγουν, να ασχολούμαι με θέματα που δεν απασχολούν τον πολίτη και δεν βρίσκονται στην πρώτη γραμμή. Οι περισσότεροι  με “κατηγορούν” ότι εξακολουθώ να σκέπτομαι να σαν είμαι ακόμη στο υπουργείο Εξωτερικών.

Μα αυτό δεν μπορεί να είναι μομφή! Γνωρίζοντας, από πρώτο χέρι, την πατριωτική στάση και αφοσίωση στο καθήκον των διπλωματών και των στελεχών του συνόλου των κλάδων του ιστορικού αυτού Υπουργείου, εγώ μόνο σαν έπαινο το ερμηνεύω. Περισσότερα

03Φεβ 2015

Η αδικαιολόγητη απουσία του πρώην πρωθυπουργού κατά την έλευση του νέου στο Μέγαρο Μαξίμου, μου δίνει την ευκαιρία να επαναφέρω μια πρόταση που εδώ και κάμποσα χρόνια, σταθερά μεν μάταια δε, καταθέτω :
Την αναβάθμιση και μετατροπή του Εθνικού Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής σε Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας ( Εξωτερικών και Άμυνας) . Περισσότερα

30Ιαν 2015
Το εθνικό συμφέρον δεν έχει συνέχεια

Δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα Μεταρρύθμιση, 29/01/2015

Οι πληροφορίες μου αποδείχτηκαν σωστές.

Ο απερχόμενος Πρωθυπουργός και ο νέος Πρωθυπουργός της χώρας είχαν τακτική επικοινωνία έξω από το φως της δημοσιότητας. Περισσότερα

26Ιαν 2015
Το Ποτάμι

Τον περασμένο Απρίλη, μπήκα για πρώτη φορά στο ισόγειο της Σεβαστουπόλεως 22, εκεί στους Αμπελόκηπους. Νέες και νέοι παντού. Ένα βουητό, σαν μελίσσι.

Κάθισα δύο λεπτά και σκέφτηκα. Τι κάνεις τώρα εσύ εδώ; Εμφανίζεται μια ψηλή και κομψή κοπέλα. Ο Σταύρος σας περιμένει, μου λέει.

Τον είχα δει πολλές φορές στους «Πρωταγωνιστές», αν και για τις συνήθειές μου, η εκπομπή ήταν κάπως αργά.
«Λοιπόν;», με ρωτάει. «Είμαι έτοιμος» του απαντώ. Του δίνω το βιβλίο μου. «Εδώ είναι γραμμένα όσα πιστεύω», του λέγω. Περισσότερα

25Ιαν 2015
Εκλογές 2015

Σήμερα ημέρα εκλογών. Γυρίζω πολλά χρόνια πίσω.

Τότε που εδώ στο σπίτι, με τον πατέρα, τη μητέρα, τον αδελφό μου και μερικούς γείτονες είμαστε κολλημένοι στο μικρό μαύρο ραδιοφωνάκι.

Είχαμε κάτι κόλλες χαρτιού, έχοντας γράψει ήδη επάνω μερικές εκλογικές περιφέρειες. Δεν υπήρχε ούτε τηλέφωνο, ούτε τηλεόραση. Μόνο το ραδιόφωνο, το χαρτί και το μολύβι.

Πως και πως περιμέναμε αυτή τη μέρα. Και ξενυχτάγαμε μέχρις ότου ο πατέρας δώσει το σύνθημα »όλα τελείωσαν»… Τότε έσβηνε το ραδιόφωνο.

Αυτές οι στιγμές και οι έντονα χρωματισμένες εικόνες των παιδικών μας χρόνων με κυριεύουν σήμερα. Όπως και κάθε μέρα Εκλογών.  Περισσότερα

14Ιαν 2015
Η άλλη κρίση – Οι αθέατες όψεις των πρωτοσέλιδων

Να λοιπόν που η Ελλάδα επέστρεψε και πάλι στα πρωτοσέλιδα του ευρωπαϊκού και διεθνούς Τύπου. Δεν μας είχαν λείψει.
Στα πρωτοσέλιδα δεν εμφανιζόμαστε σαν παράγοντας ασφαλείας αλλά σαν πηγή αστάθειας. Ο «ελληνικός ιός» απειλεί και πάλι την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ξαναδιαβάζουμε την ιστορία για τον «έλληνα ασθενή». Χάριν αντικειμενικότητας, σημειώνουμε ότι στον αμερικανικό Τύπο, τα πρωτοσέλιδα αναφέρονται στον «ευρωπαίο ασθενή» που απειλείται από ενδημικό, ελληνικής προέλευσης, ιό. Περισσότερα

08Ιαν 2015
Τα ανησυχητικά συμπεράσματα ενός νέου οδοιπορικού στη Σμύρνη

Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Άμυνα και Διπλωματία, τεύχος Ιανουαρίου 2015

Τούτη είναι η εποχή μας, καλή ή κακή, ωραία ή άσκημη, πλούσια ή φτωχή, δεν τη διαλέξαμε. Τούτη είναι η εποχή μας, ο αγέρας που αναπνέμε, η λάσπη που μας δόθηκε, το ψωμί, η φωτιά, το πνέμα.”

Τα λόγια αυτά του Νίκου Καζαντζάκη, αποτυπωμένα στο κορυφαίο για την ταπεινότητά μου κείμενό του, την ΑΣΚΗΤΙΚΗ, θυμήθηκα, όταν βρισκόμουν, πριν από μερικές μέρες, στην Τουρκία. Τελικά, μόνο όταν γνωρίζεις όσο πιο καλά γίνεται το γείτονά σου, μπορείς να καταλάβεις πώς σκέπτεται, τι σκέπτεται και πώς θα τον αντιμετωπίσεις. Μόνο πώς θα τον αντιμετωπίσεις; Όχι, το σωστότερο είναι πώς θα συνεργαστείς μαζί του.

Τον περασμένο Μάρτιο, προσκεκλημένος από το ιδιωτικό πανεπιστήμιο Yasar της Σμύρνης, επισκέφτηκα για πρώτη φορά την αιολική γη. Τώρα, οι οικοδεσπότες ήταν πάλι το πανεπιστήμιο Yasar και η Μεσογειακή Ακαδημία της Σμύρνης που λειτουργεί με την εποπτεία και υπό την αιγίδα του Δήμου Σμύρνης. Τον περασμένο Μάρτιο, η επίσκεψή μου στην Σμύρνη συνέπεσε με την εκεί παρουσία του Reccep Tayyip Erdogan και τη μεγάλη προεκλογική συγκέντρωση στη γνωστή προκυμαία του «συνωστισμού» με την συμμετοχή ενός πλήθους που δεν θύμιζε ως προς την αμφίεση και την εμφάνιση τους Τούρκους της Ιωνίας. Περισσότερα

06Ιαν 2015
Εκλογές

H Ελλάδα προκαλεί και πάλι φόβο στην Ευρώπη. Δεν υπάρχει “Συμμαχία Πρόθυμων” να μας ακολουθήσει στον γκρεμό.

Παρ’ όλα τα λάθη και την ανεπάρκεια των ευρωπαϊκών θεσμών και συγκεκριμένων οικονομικών και πολιτικών ηγετικών ομάδων (ελίτ), η κύρια ευθύνη είναι δική μας. Των δικών μας πολιτικών ηγεσιών, καθώς επίσης οικονομικών ομάδων πίεσης και συμφερόντων.

Μέχρι σήμερα, κανένας μα κανένας από τους ίδιους πολιτικούς μας ηγέτες δεν είχε το θάρρος να αναλάβει το μέρος της ευθύνης που του αναλογεί ή που του καταλογίζεται. Αντίθετα, ως ξένοι στην πόλη, αφορίζουν το παρελθόν και υπόσχονται να μας σώσουν και πάλι. Θεέ μου, ποιος θα με σώσει από τους σωτήρες;

Ευθύνη όμως έχουμε κι εμείς.

Στην αντιπροσωπευτική δημοκρατία που έχουμε, οφείλουμε, όλες τις ημέρες του χρόνου, να ελέγχουμε την κυβέρνηση, να ζητούμε από τις πολιτικές ηγεσίες υπευθυνότητα και λογοδοσία.

Υπάρχει μόνο μια ημέρα, κάθε τρία ή τέσσερα χρόνια που η ευθύνη για την τύχη της χώρας είναι στα χέρια μας.

Αυτή είναι η ημέρα των εκλογών. Την ημέρα αυτή, η ευθύνη είναι αποκλειστικά δική μας. Να το θυμηθούμε αυτό στις 25 Ιανουαρίου. Για να μην απορούμε και πάλι την επομένη των εκλογών.

Η ψήφος μας δεν θα αφορά πια τη δική μας γενιά, αλλά κυρίως τις επόμενες.

12Δεκ 2014
«Ουκρανία, Βαλκάνια, Τουρκία και Μέση Ανατολή σε αναζήτηση της Κοινής Ευρωπαϊκής Εξωτερικής Πολιτικής»

Ομιλία στην αίθουσα εκδηλώσεων «Μίκης Θεοδωράκης» του Δήμου Παπάγου-Χολαργού την Παρασκευή, 12 Δεκεμβρίου 2014 με θέμα: «Ουκρανία, Βαλκάνια, Τουρκία και Μέση Ανατολή σε αναζήτηση της Κοινής Ευρωπαϊκής Εξωτερικής Πολιτικής»

Πριν 24 ακριβώς χρόνια, έναν μόνο χρόνο μετά την κατάρρευση του τείχους τού Βερολίνου, στις 21 Νοεμβρίου 1990, οι ηγέτες όλων των χωρών τής Ευρώπης, ανατολικής και δυτικής, των ΗΠΑ και του Καναδά, συναντήθηκαν για πρώτη φορά στο Παρίσι, πλέον ως εκπρόσωποι χωρών με κοινό παρονομαστή την ελευθερία, την δημοκρατία, την δέσμευση για τήρηση των αρχών τής καλής γειτονίας, τον σεβασμό του απαραβίαστου των συνόρων και της κυριαρχίας των κρατών, την δέσμευση για ειρηνική επίλυση των διαφορών και την συνεργασία.

Στην πραγματικότητα δεσμεύτηκαν για την απαλλαγή της Ευρώπης από το βάρος τού παρελθόντος», από το άχθος της ιστορίας της. Δηλαδή, από το βάρος των λέξεων «η ιστορία επαναλαμβάνεται».

Τι πήγε όμως στραβά; Τι ακριβώς συνέβη ; Γιατί κατά κανόνα διαψεύδουμε μόνοι μας τις προσδοκίες που δημιουργούμε; Περισσότερα