Ενημέρωση

Η 19η Αυγούστου έχει καθιερωθεί σαν η Διεθνής Ανθρωπιστική Ημέρα.

Σήμερα τιμάμε τους χιλιάδες αφανείς και ανώνυμους που προσφέρουν χωρίς να ζητούν.

Σήμερα τιμάμε όλους εκείνους που εργάζονται σε συνθήκες πόλεμου για να σώσουν ζωές.

Σήμερα τιμάμε τους Διεθνείς εκείνους Οργανισμούς και τις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις που υπηρετούν τον άνθρωπο.

Σήμερα, έστω για μια μέρα, ας αγανακτήσουμε. Χωρίς να θρηνούμε με υποκρισία.

Γιατί ακόμη και σήμερα στο έδαφος Ευρώπης, κυρίως όμως στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής βλέπουμε ότι η ζωή και η αξιοπρέπεια του ανθρώπου έχουν χάσει τη σημασία της.

Αυτό πρέπει να σταματήσει.

19 Αυγούστου 2014

Δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα “Το Βήμα” στις 05/08/2014

To Κυπριακό βρίσκεται στην πιο κρίσιμη καμπή, μετά το 2004, στην αναζήτηση μιας λύσης. Τι είδους όμως λύση; θέλουμε ένα σύγχρονο λειτουργικό ευρωπαικο κράτος, με μια κυριαρχία,μια διεθνή προσωπικότητα, μια ιθαγένεια. Άρα,ότιδηποτε θυμίζει το δυσλειτουργικό, κατά γενική ομολογία των αρχιτεκτόνων του, κράτος της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης δεν είναι δυνατό να θεωρείται επιδιωκόμενο ή εφικτό στην Κύπρο.

Θέλουμε λύση και όχι ”φύλλο συκής”.
Continue reading

Το Εθνικό Συμφέρον επιτάσσει μακροχρόνιο σχεδιασμό και θεσμική ανασυγκρότηση σχεδιασμού Πολιτικής Εθνικής Ασφάλειας.
Επιτάσσει την ευρύτερη δυνατή συνεννόηση και συναίνεση.

Προϋποθέτει την υπεύθυνη ενημέρωση της αντιπολίτευσης από την κυβέρνηση. Ας γίνει έστω ”κεκλεισμένων των θυρών”.

Μια ενημερωμένη και ταυτόχρονα όμως υπεύθυνη αντιπολίτευση.

Στην εξωτερική πολιτική, σημασία έχουν ο σχεδιασμός, η συνεννόηση και οι αποφάσεις. Όχι η εσωτερική κατανάλωση, οι κορώνες και ο λαϊκισμός. Τα λάθη μας ας γίνουν μάθημα. Δεν έχουμε διδαχθεί ;

Η Ελλάδα, λόγω και της ανατροπής του status quo σε Μέση Ανατολή και Βόρειο Αφρική έχει ισχυρά διαπραγματευτικά χαρτιά.

Μόνος του κανείς, μα κανείς, δεν μπορεί να αντιμετωπίσει το βάρος και το μέγεθος των εθνικών ζητημάτων και των περιφερειακών προκλήσεων. Δεν χωρούν προσωπικές πολιτικές.

Διάβασα με ειδικό ενδιαφέρον στο «ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ» το  άρθρο του έγκριτου  δημοσιογράφου Αγγελου Αθανασόπουλου με τίτλο «Νέα Βάση στη Κρήτη  για drones θέλουν τώρα οι Αμερικανοί».

Από την αρχή  της εξέγερσης στις Αραβικές χώρες και τη ρευστότητα που χαρακτηρίζει και θα χαρακτηρίζει   πλέον επί δεκαετίες  όλη τη περιοχή από τη Ν.Α. Μεσόγειο  μέχρι  το Περσικό Κόλπο  , υποστηρίζω ότι , παρά τη  πολιτική, κοινωνική και  οικονομική κρίση, η Ελλάδα, λόγω της γεωγραφικής της  θέσης , αποκτά  κορυφαία  στρατηγική θέση, που  την καθιστά  λόγω της σημασία της Σούδας «αναντικατάστατη». Continue reading

Θεώρησα επίσης χρήσιμο να καταγράψω τα έντονα αυτά βιώματα γιατί προσδιόρισαν και τη στάση μου, να προσπαθήσω να κρατήσω το κεφάλι μου έξω από το νερό, όταν το 1976 μπήκα στο Υπουργείο Εξωτερικών. Δεν ήταν πάντα εύκολο. Νιώθω ενοχές για τις περιπτώσεις που δεν το έκανα.

Η δίκη των στελεχών της «Δημοκρατικής Άμυνας» σήμανε για μένα το εγερτήριο σάλπισμα. Μεταξύ των συλληφθέντων ήταν και ο γνωστός μου Θεοχάρης Παπαμάργαρης, συνεργάτης του Γιάγκου Πεσμαζόγλου στην Τράπεζα της Ελλάδος και στο πανεπιστήμιο. Οι απολογίες τους, που είχαν δημοσιευθεί τότε εκτενώς, ήσαν υποδειγματικά πολιτικά κείμενα. Για παράδειγμα, οι θέσεις που είχε αναπτύξει ο αείμνηστος καθηγητής Σάκης Καράγιωργας δείχνουν τόσο επίκαιρες σήμερα, στην Ελλάδα της οικονομικής και κοινωνικής εξαθλίωσης. Από το καλοκαίρι του ’69 ένιωθα ταυτισμένος μαζί τους. Continue reading

Α. Οι πολιτιστικές άξιες, οικουμενική κληρονομιά, η πρωτιά της ελληνικής εμπορικής ναυτιλίας σε παγκόσμια κλίμακα και η ελληνική Ομογένεια συνιστούν διαρκές ανταγωνιστικό πλεονέκτημα της Ελλάδος.
Τα συμφέροντα της χώρας μας επιβάλλουν την πλέον ουσιαστική και ενεργητική συμμετοχή μας σε όλες τις διεργασίες στην Ευρωπαϊκή Ένωση πρωτίστως, καθώς και στο ΝΑΤΟ.

Ως κύρια προτεραιότητα στις εξωτερικές μας σχέσεις πρέπει να τοποθετούμε την αύξηση των εξαγωγών και βεβαία την ενίσχυση των επιχειρηματικών και εμπορικών μας δραστηριοτήτων και εκτός συνόρων.
Η οικονομία είναι το υπαρξιακό στοίχημα για την Ελλάδα. Η εξωστρέφεια είναι συνθήκη αναγκαία.

Στην εξωτερική πολιτική δεν υπάρχει αυτόματος πιλότος. Η προώθηση των εθνικών μας συμφερόντων, ως συνιστώσα της Ευρωπαϊκής Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας, συνιστά σημαντικό πυλώνα της πολιτικής μας. Η πολιτική του ”παθητικού παρατηρητή” δεν ενισχύει τη θέση μας. Continue reading

Είχε τελειώσει και η διόρθωση του δοκιμίου, όταν έλαβα ένα τηλεφώνημα από τον εκδότη.
Ο επίλογός, μου λέγει, λείπει ο επίλογος.
Μα ο επίλογος δεν έχει γραφεί ακόμη, του απαντώ.
Δεν είναι δυνατόν να τυπωθεί το βιβλίο χωρίς επίλογο, μου απαντά με επιτακτικό ύφος.
Κάθομαι λοιπόν να γράψω. Δεν είναι όμως ο επίλογος τον οποίο ίσως περιμένει ο αναγνώστης. Είναι ένα «αντί επιλόγου» κείμενο.

1. Σε κανένα από τα θέματα που προσπάθησα να πραγματευτώ, δεν έχει γραφεί το τέλος, ο επίλογος. Δεν έχει κατέβει η αυλαία. Αντίθετα, όλα βρίσκονται σε εκκρεμότητα. Ανησυχητική για τους μεν, καθησυχαστική ή έστω χρήσιμη και μάλλον αναγκαία για τους δε.

Η έλλειψη λύσης δεν είναι πάντα η χειρότερη επιλογή. Ιδίως όταν είναι σε δεινή ή σε κάθε περίπτωση σε μειονεκτική θέση.

Είναι όμως σίγουρα η χειρότερη επιλογή όταν η διαιώνιση ενός «ανοικτού» ζητήματος γίνεται η μόνη και μόνιμη πολιτική – διπλωματική επιλογή. Για λόγους που συχνά, πολύ συχνά, δεν συνδέονται με τις αντικειμενικές συνθήκες. Συνδέονται, συνήθως, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά στην ελληνική πραγματικότητα, με το κατά συνθήκην αποκαλούμενο «πολιτικό κόστος». Στη διαμόρφωση όμως αυτής της σταθερής συνθήκης ευθύνη δεν έχουν μόνο οι πολιτικοί. Έχουμε και εμείς οι διπλωμάτες. Continue reading