Βιογραφικό

Αλέξανδρος Μαλλιάς

Ο εκ πεποιθήσεως Ευρωπαϊστής  Αλέξανδρος Μαλλιάς  είναι πρέσβης επί τιμή. Κατάγεται από την ορεινή Γορτυνία. Ο παππούς του ήταν από τη Δημητσάνα και η γιαγιά του από τη Στεμνίτσα. Η μητέρα του Ασημίνα (Λούλα),  μεγάλωσε στην Πάτρα. Ήταν δασκάλα για 40 περίπου χρόνια.

Η γιαγιά του ήταν πρόσφυγας. Ο πατέρας του μεγάλωσε στο γκριζόχρωμο περιβάλλον των προσφυγικών καταυλισμών στις Τζιτζιφιές.

Από το 1950 ζει στο Χαλάνδρι. Τελείωσε τα δημόσια σχολεία της Φιλοθέης.

Πτυχιούχος Οικονομικών του Πανεπιστημίου Αθηνών έλαβε και Πιστοποιητικό Σπουδών από την Ελληνική Μαθηματική Εταιρεία.  Συνέχισε τις μεταπτυχιακές του σπουδές με υποτροφία στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης.

Στα φοιτητικά του χρόνια επί δικτατορίας πήρε μέρος στις κινητοποιήσεις για ελεύθερες εκλογές στα πανεπιστήμια. Τον Μάρτιο του 1972 υπέγραψε την προσφυγή στο Πρωτοδικείο Αθηνών των «42» φοιτητών κατά του διορισμένου φοιτητικού συμβουλίου. Εντάχθηκε στη «Δημοκρατική Άμυνα».

Εργάσθηκε  1970-1972  στο Γραφείο Πληροφοριών στην Αθήνα της (τότε) Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας. Μπολιάστηκε με τρόπο καταλυτικό  με την ευρωπαϊκή ταυτότητα και συνείδηση. Ταυτόχρονα, ο τότε διευθυντής του «Οικονομικού Ταχυδρόμου» Γιάννης Μαρίνος του έδωσε την ευκαιρία να αρθρογραφεί τακτικά.

Το 1973 του αφαιρέθηκε το διαβατήριο.

Μετά την κατάρρευση της δικτατορίας εργάστηκε για ένα περίπου χρόνο στο Γραφείο Τύπου Γενεύης.

Το 1976 πρώτευσε στις εξετάσεις για την διπλωματική υπηρεσία του Υπουργείου Εξωτερικών. Υπηρέτησε την πατρίδα ως Διπλωμάτης υπό 11 κυβερνήσεις και 15 Υπουργούς Εξωτερικών.

Κανόνας του ήταν αυτό που γράφει ο Καζαντζάκης στην Ασκητική  «Να αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γη.  Αν δε σωθεί εγώ φταίω».  Η θέση αυτή ήταν ο οδηγός του.  Αυτό είναι και το  νόημα ζωής ενός κρατικού λειτουργού, ενός διπλωμάτη.

Ασχολήθηκε συστηματικά με τα Βαλκανικά θέματα από το 1991 συνεχώς μέχρι σήμερα.

Σαν διπλωμάτης υπηρέτησε στο Συμβούλιο της Ευρώπης( 1978-19820, Επιτετραμμένος στη Λιβύη( 1983-1984),στη Διάσκεψη για την Ασφάλεια και Συνεργασία στην Ευρώπη( 1987-1988), στη Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ελλάδος στον  ΟΗΕ (Νέα Υόρκη,1989-1993), Διπλωματικός Σύμβουλος του Υπέξ  Μιχάλη Παπακωνσταντίνου  (καλοκαίρι 1993)’

Εν συνεχεία Επικεφαλής  στην Ευρωπαϊκή Αποστολή Παρατηρητών  γιά Βουλγαρία και πΓΔΜ. Πρώτος Διπλωματικός Αντιπρόσωπος Ελλάδος στην πΓΔΜ ( 1995-1999), Πρέσβης στην Αλβανία(1999-2000), και  Διευθυντής Βαλκανικών Υποθέσεων( 2000-2005).

Με  απόφαση  του Υπουργού Εξωτερικών Πέτρου Μολυβιάτη τοποθετήθηκε  επί πρωθυπουργίας του Κώστα Καραμανλή Πρέσβης της Ελλάδος στην Ουάσιγκτον  (2005-2009).  Το καλοκαίρι του 2009  επιστρέφοντας από την Ουάσιγκτων ορίστηκε Σύμβουλος για Βαλκανικά θέματα της Υπουργού Εξωτερικών Ντόρας Μπακογιάννη. Στη θέση αυτή παρέμεινε μετά την κυβερνητική αλλαγή του Οκτωβρίου 2009 μέχρι τον Δεκέμβριο, οπότε και αποχώρησε με αξιοπρέπεια από το ΥΠΕΞ την ημέρα της συνταξιοδότησής του.

Έχει γράψει  εκατοντάδες  άρθρα  και δοκίμια στον ελληνικό, βαλκανικό και διεθνή τύπο. Επίσης είναι τακτικός σχολιαστής για θέματα εξωτερικής πολιτικής σε τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές.

Μετέχει τακτικά σε διεθνή συνέδρια. Προσκαλείται για διαλέξεις και ομιλίες σε ξένα πανεπιστήμια και ινστιτούτα ερευνών.

Είναι διπλωματικός αρθρογράφος στο μηνιαίο περιοδικό «Άμυνα και Διπλωματία» και μετέχει της επιστημονικής επιτροπής του περιοδικού ‘’Foreign Affairs’’ (ελληνική έκδοση).

Επισκέπτης -Εισηγητής στο  «Δίπλωμα για τις Διαπραγματεύσεις» του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών και στο Μεταπτυχιακό Σεμινάριο ‘’Ασφάλεια και Συνεργασία στη Μεσόγειο’’ του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου (στην Κόρινθο).Διδάσκει τακτικά  στα Σεμινάρια του NEW YORK COLLEGE. Ειδικός Σύμβουλος του ΕΛΙΑΜΕΠ.

Κατά την θητεία του  ως πρέσβης της Ελλάδος στην Ουάσιγκτον  τιμήθηκε με πολλές σημαντικές διακρίσεις. Τον Ιανουάριο του 2007 βραβεύτηκε στην Ουάσιγκτων  με το Διεθνές Βραβείο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ.

Τον Μάιο του 2013 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ινφογνώμων το βιβλίο του «Η Άλλη Κρίση- Η Μαρτυρία Ενός Πρέσβη». Τον πρόλογο έγραψε ο δημοσιογράφος Σταύρος Λυγερός.

Τον Μάρτιο του 2014 δημοσίευσε το δοκίμιο με τίτλο «Το ελληνικό ζήτημα: Για μια άλλη Ελλάδα σε μια διαφορετική Ευρώπη» στο περιοδικό FOREIGN AFFAIRS.

Το Νοέμβριο του 2016 κυκλοφόρησε το δεύτερο βιβλίο του με τίτλο «Οράματα και Χίμαιρες – διαδρομές ενός διπλωμάτη» (410 σελίδες), από τις Εκδόσεις Ι. ΣΙΔΕΡΗΣ. Τον πρόλογο έχει γράψει ο Καθηγητής Νίκος Αλιβιζάτος.Ήδη κυκλοφορεί σε δεύτερη έκδοση.

Τον Αύγουστο του 2017 κυκλοφόρησε το τρίτο του βιβλίο-δοκίμιο  με θέμα ‘’Στον αστερισμό του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ- Η Νέα Τουρκία και Εμείς’’ (Εκδόσεις Ι.Σιδέρης).Τον πρόλογο έγραψε ο δημοσιογράφος Μιχάλης Ιγνατίου. Κυκλοφορεί  σε δεύτερη έκδοση.

Τον Νοέμβριο  του 2017  επιμελήθηκε την έκδοση  του  συλλογικού βιβλίου με τίτλο «Ελλάδα και Αλβανία» (Εκδόσεις Ι.Σιδέρης).

Τον Σεπτέμβριο του 2018 κυκλοφόρησε το βιβλίο του «Ελλάδα και Βόρεια Μακεδονία- Η Αυτοψία της Δύσκολης Συμφωνίας των Πρεσπών» (Εκδόσεις Ι.Σιδέρης) με πρόλογο του Ευάγγελου Βενιζέλου.

Σταθερή του επιδίωξη είναι να γίνει και στην Ελλάδα η επανάσταση του αυτονόητου. Να θεσμοθετηθεί και να γίνει πράξη η συνεννόηση των πολιτικών δυνάμεων στα μεγάλα, στα σημαντικά, στα Εθνικά.

Πολιτικοποιημένος από τα νιάτα του προτιμούσε να μείνει εκτός κομμάτων. Τον Απρίλη του  2014  εντάχθηκε στο νέο ( τότε) ΠΟΤΑΜΙ. Ήταν υποψήφιος Ευρωβουλευτής στις Εκλογές του 2014 και υποψήφιος Επικρατείας στις Εκλογές του Ιανουαρίου 2015 .Υπεύθυνος Εξωτερικής Πολιτικής στο ΠΟΤΑΜΙ από τον Οκτώβριο 2014 μέχρι τον Ιούνιο 2015 οπότε παραιτήθηκε. Είχε προαναγγείλει τον αποχώρησή του  πριν τις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015  στις οποίες ήταν υποψήφιος στη συμβολική  τιμητική τελευταία θέση στη Θράκη. Δική του ήταν η αρχική θέση/πρόταση του ΠΟΤΑΜΙΟΥ για το Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας.

Τον περισσότερο χρόνο ζει στο κτήμα του στην Νότιο Εύβοια. Μελετά και γράφει για τον Θουκυδίδη, τον Ισοκράτη και τον Ηράκλειτο. Δηλώνει θαυμαστής του Αισχύλου.

Είναι παντρεμένος από το 1975 με την αγαπημένη του Φρανσουάζ. Έχουν δύο κόρες την Λεωνόρα και την Αριάνα και τέσσερα εγγόνια την Μελίνα, τον Λέανδρο, τον Αδριανό και τον Ανδρέα.